Jan Vanriet (Antwerpen 1948) debuteerde in 1967 als dichter en behoorde met zijn geëngageerde parlandogedichten tot de groep van het nieuw-realisme. Vrij snel evolueerden zijn teksten naar een meer beeldrijke, associatieve taal die tot op heden zijn gedichten kenmerkt. Thema’s die opduiken in zijn bundel Staat van beleg uit 1979 zijn ook vandaag de dag nog aan de orde.

De verzamelbundel Kouwe kleren wil deze continuïteit aantonen met een keuze uit vijf dichtbundels, aangevuld met ongepubliceerde gedichten, en bevestigen dat deze dichter een ‘œuvrebouwer’ is, zoals Stefan Hertmans over Vanriet als beeldend kunstenaar schreef: ‘Typerend voor een œuvre-bouwer is de neiging om een eigen wereld te construeren waarin velerlei andere werelden opduiken, opgeslorpt en verwerkt worden, gemetamorfoseerd tot iets onvervreemdbaars eigens.’

Zeker niet te vergeten: Jan Vanriet is een belangrijk schilder die deelnam aan de biënnales van Sao Paulo en Venetië, wiens werk wordt geëxposeerd in musea en galeries over heel de wereld.

In 2018 Publiceerde Jan Vanriet het bejubelde egodocument Radeloos geluk dat werd genomineerd voor de Bookspot Literatuurprijs 2018 en de LangZullenWeLezen-trofee van de VRT.

—

“Vanriet laat zich van zijn beste kant zien met zijn gedichten die als deels klassiek, deels modern mogen worden beschouwd. [...] Vanriet toont dat gedichten niet altijd moeilijk te begrijpen hoeven te zijn. In 'Kouwe Kleren' komt de dichter heel dichtbij, bijna hoort de lezer zijn kalmerende stem.”
—R.J. Blom in NBD Biblion